Czas, przestrzeń, człowiek. Kino Urszuli Antoniak [link do artykułu]

W 339. wydaniu artPAPIERu (z 1 II 2018) ukazał się mój esej o dotychczasowych dokonaniach artystycznych Urszuli Antoniak. Niżej fragment i link do całości.

Pomiędzy słowami wpisuje się w dotychczasowe dokonania artystyczne Urszuli Antoniak, ale pod pewnym względem jest dziełem osobnym. Z jednej strony film ten ma atuty Nic osobistego, Code Blue i Strefy nagości, z drugiej – właśnie w Pomiędzy słowami reżyserka po raz pierwszy wychodzi poza poetykę mikrohistorii i odnosi się do szerokiego problemu społecznego. Co ważne, Antoniak unika doraźnego, publicystycznego tonu, a kameralna opowieść o Polaku w Berlinie staje się pars pro toto doświadczeń części imigrantów, zapewne nie tylko z Europy Wschodniej. Reżyserka rzuca też światło na złożone zagadnienie imigracji, szczególnie na kwestię swobody wyboru miejsca zamieszkania – ujmowanej jako prawo człowieka. Być może jesteśmy świadkami rozwoju twórczyni znakomitych, choć nieco hermetycznych mikrohistorii w autorkę filmów, która za pomocą skromnych środków potrafi powiedzieć bardzo wiele o europejskim (oraz globalnym) tu i teraz”.

Link do tekstu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s